Lifestyle, ΜΟΥΣΙΚΟΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ

100 βήματα που έμειναν στην ιστορία

Αιώνες τώρα γράφονται στίχοι αφιερωμένοι σε ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη… Πολλοί σκηνοθέτες και καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από αυτούς που δε φοβήθηκαν να αγωνιστούν για τα κοινά ιδεώδη ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους. Ένα από αυτά τα πρόσωπα είναι ο Τζουζέπε Ιμπαστάτο, γνωστός ως Πεπίνο Ιμπαστάτο. Ίσως είναι από τις λίγες προσωπικότητες της Ιταλίας για την οποία γράφτηκαν τόσα τραγούδια, ταινίες και ντοκιμαντέρ.

Ένα από τα τραγούδια που έγινε και μουσική υπόκρουση σε ταινία είναι το «Cento passi» (εκατό βήματα) από τους Modena City Ramblers, ένα μουσικό φολκ ροκ συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1991, γνωστό για τις αριστερές πεποιθήσεις που εκφράζουν στα τραγούδια τους, ενώ σε πολλά καταφέρονται ενάντια στη μαφία και το φασισμό. «Cento Passi» λέγεται και η ταινία του Marco Tulio Giordana στην οποία ακούγεται το ομώνυμο τραγούδι και αναφέρεται στην ιστορία του Peppino Impastato, δημοσιογράφου, ακτιβιστή γνωστό για τις καταγγελίες των δραστηριοτήτων της Cosa Nostra -της σικελικής μαφίας- που δολοφονήθηκε στις 9 Μαΐου 1978. 100 ήταν τα βήματα από το σπίτι του Πεπίνο μέχρι το σπίτι του Γκαετάνο Μπανταλαμέντι , γνωστό και ως Ντον Τάνο, ένας εκ των αρχηγών της μαφίας,.

Στην πραγματικότητα ο Πεπίνο γεννήθηκε σε μαφιόζικη οικογένεια αφού και ο πατέρας του ήταν αναμεμειγμένος ενώ ο θείος του Τσέζαρε Μαντζέλα ήταν επικεφαλής μαφίας στην πόλη Τσίνιζι και είχε δολοφονηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1963. Μία δολοφονία που στοίχισε στον 15χρονο τότε Τζουζέπε που αποφάσισε να αγωνιστεί ενάντια στη μαφία μέχρι το τέλος της ζωής του. Σύντομα διέκοψε τις σχέσεις με τον πατέρα του και αφιερώθηκε σε μια πολιτική και πολιτιστική κόντρα ενάντια στη μαφία. Συμμετείχε σε πολλές οργανώσεις, ενώ ήταν ιδρυτής πρωτοβουλιών όπως η εφημερίδα L’ idea socialista και ο αυτόνομος ραδιοφωνικός σταθμός Radio Aut. Η εκπομπή του λεγόταν Onda pazza a mafiopolis (κύμα τρελό στη μαφιόπολη) σατιρίζοντας με καυστικό τρόπο πολιτικούς και μαφιόζους. To 1978 αποφάσισε να πολιτευτεί με την Προλεταριακή Δημοκρατία στις δημοτικές εκλογές. Κατά τη διάρκεια της εκλογικής εκστρατείας δολοφονήθηκε με τέτοιο τρόπο που να μοιάζει με αυτοχειρία. Φυσικά κανένας από τους συντρόφους δεν το πίστεψε κι έτσι οργανώθηκε, ένα χρόνο αργότερα, από το κέντρο έρευνας Centro siciliano di documentazione με τη στήριξη της Προλεταριακής Δημοκρατίας, η πρώτη διαμαρτυρία στην ιστορία του ιταλικού έθνους ενάντια στη μαφία Ο αδερφός του Τζιοβάνι και η μητέρα του Φελίτσια Μπαρτολότα αμέσως μετά τη δολοφονία του Πεπίνο έκοψαν δημοσίως σχέσεις με τη μαφιόζικη οικογένεια ενώ με τη βοήθεια των συναγωνιστών του και τη βοήθεια του κέντρου έρευνας Centro siciliano di documentazione άρχισαν να ερευνούν στοιχεία για την υπόθεση του Πεπίνο κατηγορώντας τη Μαφία. Ύστερα από χρόνια αγώνων, το δικαστήριο μόλις στις 11 Απριλίου του 2002 όρισε σε ισόβια κάθειρξη τον Γκαετάνο Μπανταλαμέντι!

Ο Πεπίνο αναμφισβήτητα υπήρξε ένας αγωνιστής της ελευθερίας. Μπορεί να σώπασαν τη φωνή του νωρίς και συμπτωματικά την ίδια μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών το 1945, αλλά η μνήμη του μένει ζωντανή να θυμίζει στους υπόλοιπους πολίτες ότι ο αγώνας για ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη είναι συνεχής.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*