Lifestyle

Ποια είναι η beat γενιά;

Το ΄60 δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς το ΄50 και ούτε αυτό χωρίς το ΄40. Το λογοτεχνικό κίνημα των beat σίγουρα δεν παρέμεινε λογοτεχνικό αφού προκάλεσε βαθύ κοινωνικό αντίκτυπο, μέχρι σήμερα, σε κάθε έναν σύγχρονο κάτοικο του δυτικού κόσμου. Οι beat άλλαξαν τον τρόπο που φυσάει ο αέρας στην Νέα Υόρκη, στο Σαν Φρανσίσκο, στο Ντιτρόιτ και κατ΄επέκταση σε ολόκληρο τον κόσμο όπου η μεταπολεμική γενιά αναζητά περισσότερο αυθορμητισμό, αυθεντικότητα και χαρά. Όμως δεν είναι αυτοί που μεγαλώνοντας αμβλύνουν τις συνήθειες και την ρητορική τους, αλλά χαρακτηρίζονται από σταθερότητα και θρασύτητα.

Ήταν στο πανεπιστήμιο της Columbia, στην Νέα Υόρκη, το 1948 όταν μία γενιά φοιτητών και λοιπών αστών ενώθηκε για να καταδείξει την άκαμπτη στάση της εκπαίδευσης και της κοινωνίας στα ήθη και στην συμπεριφορά.

Ο Ginsberg και ο Kerouak συχνάζουν στους δρόμους, στις γειτονιές και στα μπαρ γύρω από την Times Square , διαδίδουν τις ιδέες τους και ονοματοδοτούν το ρεύμα τους beatnik, beat, upbeat ή beatific: {slug έκφραση της τότε Jazz σκήνης  «being on the beat»}

Μιλούν για το τώρα, γι’ αυτά που νιώθουν, για τις καθημερινές περιπέτειες. Ακολουθούν τον ρυθμό χωρίς να χάνουν το δικό τους.

Αυτοβιογραφικά και εξομολογητικά κείμενα με φρέσκια αυθάδη και ευγενική γλώσσα, χαώδη μεν αλλά μάχονται το τακτικό. Τους ενδιαφέρουν οι εμπειρίες της ζωής και βρίσκουν την σοφία στις λιγότερο φωτεινές πλευρές της πόλης. Εμφανίζεται λοιπόν, ο Herbert Huncke, ένας από τους απατεωνίσκους που επιβιώνει στους δρόμους κλέβοντας ή ακόμα και πουλώντας σεξουαλικές υπηρεσίες. Διωγμένος από το πατρικό του από τα 12, έχει απίστευτες ιστορίες να διηγηθεί στους beatnik, οι οποίοι κυριολεκτικά τον προσλαμβάνουν.

Εκτός βέβαια από τον Burroughs, ο οποίος τον γνωρίζει τυχαία, στην προσπάθειά του να του πουλήσει ένα όπλο.

Τους γοητεύει ο Huncke (ο Junkie), ο ποιητής της Times Square. Κερδίζει την αγάπη τους ενώ παράλληλα γνωρίζουν για την συνήθεια του να ψειρίζει κανά ψιλό αν ήταν στα στενά. Είχε όμως αρχές, καθώς δεν θα έκλεβε ανεξέλεγκτα τους φίλους του, ούτε θα ανέφερε ποτέ τα ονόματά τους στην αστυνομία όταν τον έπιαναν. Χρησιμοποιεί και ο ίδιος ουσίες, με σαφή προτίμηση στην ηρωίνη δεν είναι φανατικός του αλκοόλ και κουβαλάει όλη αυτήν την γνώση της σκιάς του μεταπολεμικού αμερικάνικου baby boom ονείρου.

Έτσι, γίνεται χαρακτήρας στα βιβλία των beat, όπως στο Howl του Ginsberg ή στο Junkie του Burroughs, τους εμπνέει και γράφει και ο ίδιος.

Η μετουσίωση των μεσοαστών εκφραστών του beat με την περιθωριακή ζωή είχε τα πάντα. Σκέψη, ιδέες, παράξενα εγχειρήματα, περιπέτειες, πειράματα, ναρκωτικά, έγκλημα, όπλα και πορνεία.

Φλερτάρουν οι beat με το πρωτόγονο, το οποίο λατρεύουν και το αντιπαραβάλλουν σε κάθε είδους υποκριτική, κατά την γνώμη τους, κοινωνική νόρμα. Φλερτάρουν και με το παράνομο, κάποιοι μάλιστα είναι αρκετά ενεργοί.

Ο Burroughs, o Solomon, o Corso είναι λίγα από τα ονόματα που ξεκινούν ένα νέο στυλ ζωής, πιο ροκ κι ας μην υπάρχει ακόμα το ροκ. Είναι αυτοί που παρατηρούν και καταγγέλλουν την βία της εκπαίδευσης και προτείνουν μια άλλη οπτική. Μάχονται το παλιό προτείνοντας πιο χαλαρές δομές, εξερευνούν ναρκωτικές εμπειρίες, συνδιαλέγονται και διασκεδάζουν. Σας θυμίζει κάτι;

Ε ναι, είναι οι πρόδρομοι των sixties, των seventies ακόμα και των underground nineties

Κατηγορήθηκαν ως αλήτες, φλύαροι και ριζοσπαστικοί χωρίς αιτία.

Για τα υπόλοιπα δεν ξέρουμε, σίγουρα όμως υπήρχε αιτία.

Κείμενο: Εύχαρις

Φωτογραφία: Mary K.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*