Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΜΕ Τ' ΑΣΤΡΑ, ΣΤΗΛΕΣ

Ποιος θέλει τα όπλα;

Σαν κακόγουστο αστείο αιώνες τώρα οι κοινωνίες χωρίζονται σε εξουσιάζοντες και εξουσιαζομένους. Κοινότοπο; Ίσως; Αλλά όσο περνούν τα χρόνια αντί να αλλάζει αυτή η κατάσταση, δυναμώνει περισσότερο μεγαλώνοντας την απόσταση μεταξύ κράτους και πολιτών. Στην ελληνική μυθολογία το Κράτος ήταν η προσωποποίηση κάθε μορφής ωμής εξουσίας και είχε αδέρφια τη Βία, το Ζήλο και τη θεά Νίκη, όπως αναφέρει ο Ησίοδος. Πολέμησαν στο πλευρό του Δία στις Τιτανομαχίες, ενώ η Βία και το Κράτος βοήθησαν τον Ήφαιστο να δέσει τον Προμηθέα στα βράχια του Καυκάσου. Όπως και στη μυθολογία έτσι και στις σύγχρονες κοινωνίες, το κράτος τείνει σε πολλές περιπτώσεις να ακολουθήσει τη ίδια γραμμή, εκείνη δηλαδή της ωμής εξουσίας. Κρύβεται πίσω από νόμους, αποσιωπώντας τεχνηέντως τις μεγάλες απάτες και κατηγορώντας τις μικρές. Στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας, οργανώνει αστυνομίες και στρατούς, πλήρως εξοπλισμένους, λες και βρίσκονται σε κοινωνίες που γεννιούνται δολοφόνοι. Σαν ο δολοφόνος να είναι χαρακτηριστικό έμφυτο και να μην αποτελεί γέννημα και θρέμμα της καταπίεσης που ασκούν τα ίδια τα κράτη στους πολίτες, της εξαθλίωσης, της ίδιας της εικόνας του όπλου με την οποία προσπαθούν καθημερινά να μας εξοικειώσουν, παραθέτοντας στρατούς και αστυνομίες σε πλατείες και δρόμους, στο όνομα της ασφάλειας των πολιτών.

Στο δε όνομα της ειρήνης δημιουργούν αιματηρούς και πολυδάπανους πολέμους. Λείπουν τα λεφτά από την παιδεία, την υγεία,τον πολιτισμό,την έρευνα αλλά υπάρχουν όταν πρόκειται για τον εξοπλισμό των στρατών και των αστυνομιών στρέφοντας κατά περίπτωση τα όπλα τους ενάντια στους υπόλοιπους πολίτες. Η λίστα των θανάτων πολιτών από τα όργανα του κράτους είναι δυστυχώς πολύ μεγάλη. Παραθέτουμε ενδεικτικά τρία περιστατικά.

Σαν σήμερα 6 Δεκεμβρίου 2008 στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεφτε αιμόφυρτος από πυροβολισμό του ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας Επαμεινώνδα Κορκονέα ο οποίος συνοδευόταν από το συνάδελφό του Βασίλη Σαραλιώτη.

Στην Κωσταντινούπολη τον Μάρτιο του 2014 άφηνε την τελευταία του πνοή ο Μπερκίν Ελβάν, μετά από σοβαρό τραυματισμό από κάνιστρο δακρυγόνου της αστυνομίας τον Ιούνιο του 2013 κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Μάρτιο το παιδί ήταν σε κώμα λόγω του τραυματισμού.

Στο Οχάιο το Νοέμβριο του 2014 οι αστυνομικοί πυροβόλησαν τον 12χρονο Tamir E. Rice γιατί έπαιζε με ένα όπλο ψεύτικο, το οποίο όμως οι αστυνομικοί περάσαν για αληθινό και μόνο αφού τον πυροβόλησαν κατάλαβαν ότι δεν ήταν.

Είναι καλό να θυμόμαστε αυτά τα παιδιά και όλους εκείνους τους ανθρώπους που είχαν την ίδια κατάληξη, αλλά και τους υπαίτιους που οδήγησαν στο θάνατο αθώες ψυχές.

«Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλυτώσει το παιδί

υπάρχει ελπίδα…»

(Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν

στίχοι :Λ. Παπαδόπουλος

μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος)

M.K.

 

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*