Lifestyle, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΦΥΣΗ

Ασιατικός λωτός: το ιερό και θεραπευτικό φυτό

2016-11-07-02-11-42-pm

 

 

Χαρακτηριστικά: υδρόβιο φυτό ταχέως αναπτυσσόμενο σε λίμνες και λιμνάζοντα νερά. Έχει μεγάλα φύλλα που αναδύονται από το νερό και φτάνουν μέχρι και το ένα μέτρο, με μεγάλα  λουλούδια.

Καλλιέργεια: αγαπά τα βάθη, έως και τα 2,5 μέτρα , αλλά σε ψυχρότερα κλίματα συνιστάται η καλλιέργεια σε ρηχά νερά (αλλά όχι λιγότερο από 30 cm). Η βέλτιστη θερμοκρασία του νερού κατά τη φάση ανάπτυξης είναι 23 ° -27 °. Για να διευκολυνθεί η βλάστηση των σπόρων τους βάζουμε να μουλιάσουν σε χλιαρό νερό μέχρι την ανάπτυξη του βλαστού, η οποία λαμβάνει χώρα στους 25 ° περίπου, μέσα σε 3 εβδομάδες (αλλάξτε το νερό, όταν έχει συννεφιά). Στη συνέχεια, τοποθετούμε το δενδρύλλιο σε ένα λασπώδες υπόστρωμα και προσθέτουμε νερό καθώς μεγαλώνει. Όταν το φυτό είναι καλοσχηματισμένο μπορείται να το μεταφυτεύσετε, έχοντας κατά νου ότι στις ρίζες δεν αρέσουν οι μεταφορές και οι μεταφυτεύσεις. Χρειάζεται συνεχόμενη έκθεση στον ήλιο.


Θεραπευτική αξία : ο λωτός χρησιμοποιείται στην Ανατολή ως φαρμακευτικό βότανο για πάνω από 1500 χρόνια. Το φυτό χρησιμοποιείται  ως στυπτικό, στομαχικό, τονωτικό, αντιπυρετικό, υποτασικό και αγγειοδιασταλτικό. Ο χυμός από τα φύλλα χρησιμοποιείται για τη διάρροια, ενώ το αφέψημα των λουλουδιών συνιστάται για τη θεραπεία των κοιλιακών κραμπών. Το στέλεχος του άνθους θεωρείται στυπτικό και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του έλκους του στομάχου, την υπερβολική εμμηνόρροια και την αιμορραγία μετά τον τοκετό. Οι στήμονες χρησιμοποιούνται στην περίπτωση της πρόωρης εκσπερμάτωσης, της συχνουρίας, της αιμόλυσης και της αιμορραγίας της μήτρας. Το αφέψημα του καρπού ενδείκνυται σε περίπτωση ταραχής, πυρετού και προβλημάτων στην καρδιά. Ο σπόρος περιέχει αλκαλοειδή και φλαβονοειδή, που είναι υποτασικά, καταπραϋντικά και αγγειοδιασταλτικά, γι΄αυτό και συνιστάται για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα. Επίσης, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία περιπτώσεων δυσπεψίας, εντερίτιδας, χρόνιας διάρροιας, αϋπνίας,και ούτω καθεξής. Οι ρίζες συλλέγονται και ξηραίνονται προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις ρινικής αιμορραγίας, αιμορραγίας, αιμόπτυσης και υπερβολικής εμμηνόρροιας.


Εδωδιμότητα : η ρίζα, μαγειρεμένη μόνη της ή με άλλα λαχανικά, είναι πολύ δημοφιλής στην κινεζική κουζίνα για τη λεπτή γεύση και την τραγανή υφή της. Τα νεότερα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Τα στελέχη, ξεφλουδισμένα και μαγειρεμένα έχουν γεύση παρόμοια με εκείνη των ζαχαρότευτλων, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να δώσουν άρωμα στο τσάι. Οι σπόροι μπορούν να καταναλωθούν αποξηραμένοι και μαγειρεμένοι όπως τα ποπ κορν ή αλεσμένοι σε σκόνη και προσθετικοί σε ζύμη. Τα πέταλα των λουλουδιών μπορούν να προστεθούν σε σούπες ή να χρησιμοποιηθούν σαν γαρνιτούρα.%ce%bb%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%82


Περιέργεια: ο λωτός θεωρείται ιερό λουλούδι τόσο για τον Ινδουισμό όσο και το Βουδισμό, και είναι το εθνικό λουλούδι της Ινδίας και του Βιετνάμ. Η nucifera nelumbo, στην ανατολική παράδοση, αποτελεί το σύμβολο της καθαρότητας και έχει ισχυρή πνευματική σημασία, καθώς έχει τις ρίζες του στη λάσπη απλώνοντας τα φύλλα του στην επιφάνεια λιμναζόντων υδάτων τα οποία ξεπροβάλλουν πεντακάθαρα και μεγάλα: θεωρείται,λοιπόν, η αναπαράσταση του ατόμου που ζει στον κόσμο, χωρίς να έχει “μολυνθεί”. Για τους Βουδιστές, ο λωτός συμβολίζει το υψηλότερο επίπεδο της συνείδησης, της φώτισης και της αναγέννησης, τον Βούδα. Στον Ινδουισμό ο λωτός θεωρείται το κέντρο του σύμπαντος. Αλλά ο λωτός είναι επίσης παρών και στην ιστορία της δημιουργίας στην Αίγυπτο: ο Ρα, θεός του ήλιου, εμφανίστηκε για πρώτη φορά μέσα από τα πέταλα ενός λουλουδιού λωτού. Στην Αίγυπτο φαίνεται να έχουν βρεθεί μερικοί από τους φαραωνικούς σπόρους  λωτού που εξακολουθούν να διατηρούν τη βλαστησή τους, μέχρι και σήμερα.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*