Lifestyle, ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΑΙ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Altered States (1980)

14247649_10205283240319652_89870965_oΕίναι δυστυχώς όχι τόσο γνωστό το γεγονός πως λίγο πριν και κυρίως μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ πολλοί Αμερικανοί ερευνητές, επιστήμονες και καθηγητές διερωτήθηκαν και πειραματίστηκαν πάνω στο αν τελικά κάποια είδη ναρκωτικών ουσιών είναι καταλύτες για την επικοινωνία του ανθρώπινου εγκεφάλου με το θείο και τους παράλληλους με τον δικό μας κόσμους. Όπως είναι φυσικό όντας κοντά σε φυλές Ινδιάνων που ποτέ δεν σταμάτησαν την χρήση ορισμένων κάκτων και μανιταριών με σκοπό την ένωση της ανθρώπινης συνείδησης με την κοινή συνείδηση του σύμπαντος, επηρεάστηκαν και βρήκαν κάποια αλήθεια στα λεγόμενα αυτών των αυτοχθόνων. Το 1980 (οπότε και κυκλοφόρησε η εν λόγω ταινία) είχε ήδη περάσει το κίνημα των hippies και το summer of love του ’69, είχε ήδη αποκαλυφθεί η χρήση παραισθησιογόνων ουσιών (κυρίως η πρώιμη μορφή του LSD) σε στρατιώτες του Βιετνάμ ερήμην τους και ήδη άνθρωποι του πνεύματος και των επιστημών είχαν εκδώσει πολλές μελέτες και πορίσματα πειραμάτων σχετικά με τα αποτελέσματα της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών, φυσικών και μη. Όπως είναι εύλογο ελάχιστα συμπεράσματα είχαν αντικειμενικό αντίκτυπο, διότι η εμπειρία που βιώνει ο καθένας με τέτοιες ουσίες είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση. Μπορεί βέβαια να υπάρξει κοινή κατανόηση ή κοινές συνθήκες, αλλά στο τέλος της ημέρας η εμπειρία του καθενός δεν μπορεί να καταγραφεί πλήρως από κάποιο επιστημονικό όργανο ή να μεταδοθεί με τρόπο που να κάνει απόλυτα σαφές το βίωμα του «ταξιδευτή».

14215200_10205283242679711_1010654845_o

Κάτι τέτοιο επιχειρεί (και μάλλον καταφέρνει) ο πολύκροτος σκηνοθέτης Ken Russell με το Altered States. Θέλει να καταδείξει την προσωπική εμπειρία ενός ατόμου, συγκεκριμένα ενός επιστήμονα του Χάρβαρντ, ο οποίος λόγω φιλοδοξίας και ανθρώπινης περιέργειας πειραματίζεται με παραισθησιογόνες ουσίες τις οποίες χρησιμοποιεί βρισκόμενος μέσα σε θάλαμο απομόνωσης (ένα περιβάλλον που αποκλείει τους εξωτερικούς ήχους, είναι σκοτεινό και συνήθως έχει μικρή ποσότητα νερού ώστε να προσομοιάσει στην κατάσταση της μήτρας). Τα αποτελέσματα είναι άμεσα και ταυτόχρονα άκρως εντυπωσιακά για τον θεατή. Το μυαλό του πρωταγωνιστή ξεκινάει να βιώνει εικόνες και αισθήματα χριστιανικών κατάλοιπων – αν και ο ίδιος είναι μάλλον άθεος ως χαρακτήρας – προφανώς ως το πρώτο στάδιο που περνάει το μυαλό του πριν βιώσει τις πραγματικές αλήθειες του Κόσμου. Ο οπτικός κόσμος της ταινίας είναι η σταδιακή ξεδίπλωση αυτών των εμπειριών, μέσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η συνάντηση του με ομάδα Ινδιάνων του Μεξικού και η χρήση μανιταριών που του προσφέρει η φυλή. Στην εν λόγω σεκάνς ανιχνεύουμε ένα έμμεσο σχόλιο σχετικά με τις περιορισμένες πνευματικές αντοχές του σύγχρονου ανθρώπου των μεγαλουπόλεων. Καθώς προχωράει η ταινία τα πράγματα γίνονται όλο και πιο περίεργα. Αυτό που βιώνουμε ως θεατές είναι η πλήρης γκάμα που περνάει το μυαλό υπό την χρήση παραισθησιογόνων και μάλιστα με εικόνες τέτοιας δύναμης και σκηνοθετικού παροξυσμού (σε συνδυασμό με την κατάλληλη μουσική επένδυση) σε σημείο που η ίδια η ταινία γίνεται ένα τριπ. Ω ναι, είναι από τις λίγες εκείνες δημιουργίες που γίνονται οι ίδιες το αντικείμενο και όχι απλά μια μορφή του φαινομένου. Υπάρχουν πολλά στην ταινία με τα οποία θα διαφωνήσετε ίσως, πολλά θα βρείτε υπερβολικά και θα αναρωτηθείτε (σε περίπτωση που έχετε) πάνω στις δικές σας ναρκωτικές εμπειρίες. Η ταινία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεων στην εποχή της, διότι αυτό που στην τελική προτείνει είναι η ιδέα πως με τη χρήση κάποιων ουσιών σε κατάλληλες συνθήκες τα αποτελέσματα είναι όχι μόνο θεόπνευστα ή συνειδησιακά αποκαλυπτικά, αλλά επιφέρουν αλλαγές και στην δική μας πραγματικότητα. Ο William Hurt αποδίδει ερμηνευτικά το ταξίδι του πρωταγωνιστικού ρόλου με μοναδική «διαύγεια» θα λέγαμε ειρωνικά. Η εξέλιξη των «οραμάτων» και της συνειδησιακής του πραγματικότητας περνάνε κυριολεκτικά από το βλέμμα του, λες και βλέπει πράγματι αυτές τις εικόνες. Στο τέλος αυτό που μένει δεν είναι κάποια κοσμογονική απάντηση, ούτε κάποια λυτρωτική λύση, παρά η μόνη αλήθεια, το υποκειμενικότερο όλων των βιωμάτων : η αγάπη για έναν άλλο άνθρωπο. Αυτή που είναι από μόνη της ένας ολόκληρος κόσμος, χωρίς εντυπωσιακές εικόνες η συνειδησιακά ταξίδια. Τα συμπεράσματα ολόδικά σας και πιστέψτε με, μπορούν να εξαχθούν αρκετά από αυτή την δημιουργία. Σε κάθε περίπτωση είναι μια μοναδική περίπτωση ταινίας, άχρονη, εντυπωσιακότατη οπτικά ιδίως για την εποχή της αλλά και σήμερα και από τις περιπτώσεις θαρραλέων έργων που δεν ντρέπονται με τον εαυτό τους και με την άποψή τους χωρίς ταυτόχρονα να την επιβάλουν. Το μόνο που μένει είναι να αφεθείτε στον κόσμο της και να γίνετε κι εσείς μέτοχοι ερωτήσεων, αληθειών και κόσμων που ποτέ μα ποτέ δεν θα φτάσουν σε ένα και μόνο τέλος.

14203608_10205283246319802_278453952_o

 

 

 

 

 

 

 

Μπαφόμετρο

[ εξήγηση : Με άριστα το 10 και αναλόγως με το πόσους μπάφους χρειάζεται κάποιος για να αντέξει μια ταινία, όσο λιγότεροι οι μπάφοι τόσο καλύτερη η ταινία ]

14256538_1012907628842272_435577016_n

 

2 μπάφοι – Η ταινία αξίζει της προσοχής σας οπότε μην λιώσετε πολύ. Στην τελική υπάρχει περίπτωση η ίδια η ταινία να σας μαστουρώσει! Trust.

 

Κείμενο: https://web.facebook.com/lenny.dcm?fref=ts

Εικόνα μπαφόμετρου: https://web.facebook.com/NV-ATAKTART-1628376940746503/?fref=ts

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*